News
گزارش نشست اول همايش «انسان آينده»

گزارش نشست اول
همايش «انسان آينده»
 
          برگزاری همایش‌ها و سمینارها به پشتوانه فکری و بحث‌های علمی و متقن ممکن می‌شود، برگزاری جلسات متعدد و برپايي کارگاه‌ها با هدف صيقل دادن موضوعات بسيار مفيد می‌تواند باشد،اين امر درباره همايش‌هايي که موضوع آنها نو بوده و متون و محتوای آنها چندان در جامعه علمی کشور باب نشده بيشتر صادق است. به پشتوانه اين بحث و گفت‌وگوهاست که انتظار برگزاری يك همايش غنی و پرمحتوا را می‌توان داشت.
          برگزاری کارگاه اول همايش «انسان آينده» نيز با همين قصد و نيت بود. گروهی از اهل فکر که در نوشته‌های خود در باره موضوع «انسان آينده» غوری کرده بودند به اين کارگاه دعوت شدند تا از منظر و تخصص خود به موضوع بنگرند و در باره آن بيشتر بينديشند. صحبت‌های دکتر علی‌اصغر مصلح در اين باره به درک بهتر موضوع کمک می‌کند:  
بين کارگاه و سمینار رسمی تفاوتی وجود دارد: کارگاه جايي است که در آن در باره موضوع مورد نظر بیشتر گفت‌وگو می‌شود و هدف بيشتر محک زدن اندیشه‌ها و فراهم ساختن گفت‌وگوست. درباره­ موضوعی همچون «انسان آينده» که مورد بحث ماست و ظرف چند ماه آينده به عنوان سميناري بين­المللی برگزار خواهد شد، لازم است تمهیداتی در نظر گرفته شود. آنچه از يك کارگاه پیش از برگزاری سمینار انتظار می­رود هرچه صریح­تر و روشن­تر شدن مطالب، عناوین و محورهای بحث است. در چنین جلساتی که هنوز عنوانی کلی و عمومی دارند، مهم­ترين انتظار همسخنی و همفکری است. مزیت برگزاری چنین کارگاه­هايي آن است که هرکسی از منظر تخصص و مطالعات خاص خود به موارد و مسائلی اشاره می­کند که ممکن است پيش از این بدان توجه نشده باشد. می­توان گفت کارگاه­ها و جلساتی از این دست از مصادبق مطالعات و امور میان­فرهنگی است.


مطالعات ميان فرهنگي، ارديبهشت 86، دكتر حسين پاينده ، «نظريه و نقدادبي» و «مطالعات ميان فرهنگي»

در صحبت‌هاي امروز قصد دارم به اين موضوع بپردازم كه در چنددهه اخير، يعني از 1960 به اين طرف، چه تحولات عمده‌اي در نظريه و نقد ادبي صورت گرفته‌است و در پايان نتيجه خواهم گرفت كه آن تحول عمده‌اي كه سمت و سوي نظريه و نقد ادبي را تعيين كرده، عبارت از عطف توجه مطالعات ادبي به فرهنگ. به نظر مي‌آيد فرهنگ يك كليدواژه‌اي باشد كه در چند دهة اخير خيلي از حوزه‌ها را به هم نزديك كرده‌است.